Najprostszym i bardzo pospolitym

„Najprostszym i bardzo pospolitym aminokwasem jest glicyna, czyli kwas aminooctowy, o wzorze
CH2(NH2)COOH
Jej ma wartego stanowi
Rowu aamin steczkov
Leuc większa dawni
Wres ga na
Bywai azotu w pierwia 1 kwasie
Jeszc gdyż po bardzo l
W cv podwyż
Z teg" w amini
giej zaś strony zdolność motylkowatych do wzrostu i asymilacji znacznych ilości azotu bez dostrzegalnych ilości związków azotowych w glebie). Warunki wiązania azotu były wciąż nie wyjaśnione mimo przebadania wielu czynników, które mogłyby wpływać na wzrost roślin, jak objętość gleby w wazonie, dobór nasion, termin siewu, wilgotność gleby, wpływ światła i temperatury. W jednych wazonach rośliny rozwijały się lepiej i były zielone, w innych zaś rosły słabo, a ich żółtawy kolor wskazywał na niedobór azotu. Nawet w tym samym wazonie poszczególne rośliny rozwijały się niejednakowo. Wydawało się, że chyba tylko mikroorganizmy mogły być przyczyną tego zjawiska. W tym czasie były już one znane w wyniku badań L. Pasteura.
W doświadczeniu z 1886 r. Hellriegel wyprażył piasek w hucie szkła i założył na nim doświadczenie wazonowe z jęczmieniem, owsem i grochem. Wazony zawierały po 4 kg piasku i pożywkę mineralną bez azotu. Do 10 z nich dodano po 25 ml wyciągu wodnego z 5 g gleby, a do ostatnich dwóch — wyciągu sterylizowanego. Nasiona posadzono 25 maja i obserwowano rozwój roślin. Przez pierwsze dwa tygodnie nie było różnic; mała siewka korzystała jeszcze z zapasów nasienia. Lecz 18 czerwca widać już było, że groch w 10 wazonach z dodatkiem wyciągu glebowego rozwijał się dobrze, a na samej pożywce mineralnej z dodatkiem wyciągu sterylizowanego — jak zwykle, nierówno i raczej słabo. Dnia 29 czerwca różnice jeszcze się pogłębiły, a we wszystkich wazonach podlanych wyciągiem glebowym groch rósł bardzo dobrze.“(10)